Gedurende de eerste maanden van 2025 verbleef een van de meest unieke relikwieën van de stad op een onwaarschijnlijke plek: de zwaarbeveiligde kluis van de Sint-Servaasbasiliek.
Het gaat om het historische luidtouw van de Grameer, de oorspronkelijke luidklok van de Sint-Servaas. Normaal gesproken is dit touw niet in de kerk te vinden, maar hangt het op zijn vertrouwde plek in Café In den Oude Vogelstruys aan het Vrijthof. Vanwege een grootschalige verbouwing van het café in januari en februari 2025, moest er echter een veilig onderkomen worden gezocht voor dit stukje Maastrichts erfgoed.
Een tijdelijk heilig onderkomen
Gezien de historische waarde en de nauwe band tussen de "Struys" en de basiliek, bood de kerk een helpende hand. Het touw werd voor de duur van de verbouwing opgeslagen in de kluis van de Sint-Servaas. Tussen de gouden reliekhouders en eeuwenoude kunstschatten lag het touw van de Grameer veilig achter slot en grendel, wachtend op de heropening van de huiskamer van het Vrijthof.
Stilte in een weekend van rouw
Het plan was om de terugkeer van het touw in het paasweekend van 2025 groots te vieren. De timing was perfect: de vastentijd was voorbij en het café straalde na de verbouwing. Echter, de geschiedenis nam een onverwachte wending.
Juist in dat weekend bereikte de wereld het bericht van het overlijden van Paus Franciscus.
"Het voelde op dat moment simpelweg niet gepast om een feestelijke ceremonie rondom een luidtouw in de publiciteit te brengen," aldus onze Deken, Guido van Oijen: "Terwijl de klokken over de hele wereld luidden uit rouw, kozen wij voor ingetogenheid en bleef de terugkeer van het touw naar de Vogelstruys een stil, privaat moment."
Terug op de oude plek
Inmiddels hangt het touw alweer bijna een jaar op zijn vertrouwde plek tegenover de bar, waar het herinnert aan de diepe wortels tussen de stad, de kerk en het caféwezen. Hoewel de officiële festiviteiten destijds werden geschrapt, is de Grameer inmiddels weer stevig verbonden met haar favoriete café.
Nu de stofwolken van de verbouwing én de periode van rouw definitief zijn opgetrokken, kijken we terug op een uniek hoofdstuk waarin een luidtouw even de status kreeg van een heilig reliek.
